Αιμορροΐδες

Τι είναι οι αιμορροΐδες;

Οι αιμορροΐδες είναι ένα δίκτυο φλεβών και αποτελούν φυσιολογικές δομές του πρωκτικού σωλήνα, δηλαδή του τελικού τμήματος του παχέος εντέρου. Συμμετέχουν στο μηχανισμό της της αποβολής των κοπράνων και φαίνεται να βοηθούν στην εγκράτεια των κοπράνων. Έχουν την μορφή μικρών «μαξιλαριών» στο τοίχωμα του πρωκτού. Διακρίνονται σε εσωτερικές και εξωτερικές αιμορροΐδες ανάλογα με τη θέση τους στον πρωκτικό σωλήνα.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες οι αιμορροΐδες δεν προκαλούν συμπτώματα. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να οδηγήσουν σε παθολογική διάταση και διόγκωσή τους. Τέτοιοι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι:

  • Η προχωρημένη ηλικία
  • Η εγκυμοσύνη και η περίοδος μετά τον τοκετό
  • Πολλαπλές διαρροϊκές κενώσεις
  • Χρόνια διάρροια
  • Παρατεταμένη καθιστική θέση

εσωτερικές και εξωτερικές αιμορροΐδες

Ποια είναι τα συμπτώματα των αιμορροΐδων;

Τα συνήθη συμπτώματα των αιμορροΐδων είναι:

  • Αιμορραγία, η οποία κατά κανόνα δε συνοδεύεται από πόνο και συμβαίνει συνήθως μετά από κένωση.
  • Βλεννώδης έκκριση από τον πρωκτό
  • Κνησμός και ερεθισμός της περιοχής του πρωκτού
  • Έντονος πόνος στην περιοχή του πρωκτού συνήθως οφείλεται σε θρόμβωση εξωτερικών αιμορροΐδων

Πως γίνεται η διάγνωση της αιμορροϊδοπάθειας;

Η διάγνωση της αιμορροϊδοπάθειας περιλαμβάνει:

  • Το ιστορικό του ασθενούς.
  • Τη δακτυλική εξέταση
  • Την ορθοσκόπηση, με την οποία είναι δυνατή η άμεση όραση των αιμορροΐδων.
  • Σε ασθενείς άνω των 50 ετών με απώλεια αίματος με τις κενώσεις είναι απαραίτητη πλήρης εξέταση όλου του παχέος εντέρου με κολονοσκόπηση.

Πως ταξινομούνται οι αιμορροΐδες;

Οι αιμορροΐδες διακρίνονται σε εσωτερικές και εξωτερικές. Οι εσωτερικές αιμορροΐδες εντοπίζονται στο «εσωτερικό» τμήμα του πρωκτικού σωλήνα, δηλαδή εκεί όπου το τοίχωμα του πρωκτικού σωλήνα (ο βλεννογόνος) είναι όπως και του υπόλοιπου εντέρου. Σε αντίθεση με τις εσωτερικές αιμορροΐδες, οι εξωτερικές εντοπίζονται στο κατώτερο τμήμα του πρωκτικού σωλήνα, όπου το τοίχωμά του έχει μετατραπεί σε «δέρμα».

Οι εσωτερικές αιμορροΐδες ταξινομούνται σε τέσσερις βαθμούς:

  • Πρώτου βαθμού: οι αιμορροΐδες είναι διογκωμένες και διαπιστώνονται μόνο μετά από ορθοσκόπηση
  • Δευτέρου βαθμού: οι αιμορροΐδες προπίπτουν, δηλαδή βγαίνουν προς τα έξω, μετά από την κένωση αλλά ανατάσσονται αυτόματα
  • Τρίτου βαθμού: οι αιμορροΐδες προπίπτουν μετά από την κένωση αλλά για να αναταχθούν χρειάζονται χειρισμοί
  • Τετάρτου βαθμού: οι αιμορροΐδες δεν μπορούν να αναταχθούν και υπάρχει πιθανότητα σταγγαλισμού τους

Βαθμοί εσωτερικών αιμορροΐδων

Ποια είναι η θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας;

Η θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας διακρίνεται σε:

  • Συντηρητική θεραπεία
  • Τοπικές, ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες
  • Χειρουργική θεραπεία

Η αρχική θεραπεία στους περισσότερους ασθενείς με αιμορροΐδες πρώτου και δευτέρου βαθμού είναι συντηρητική και περιλαμβάνει:

  • Αποφυγή της δυσκοιλιότητας
  • Αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών
  • Τοπικές αλοιφές με σκοπό την ελάττωση της διόγκωσης των αιμορροΐδες
  • Ζεστά εδρόλουτρα

Εάν η συντηρητική αντιμετώπιση δεν οδηγήσει σε ύφεση των συμπτωμάτων, υπάρχει η δυνατότητα αντιμετώπισης με διάφορες τεχνικές, σε επίπεδο ιατρείου, οι οποίες έχουν καλύτερα αποτελέσματα σε αιμορροΐδες δευτέρου και σε ορισμένες αιμορροϊδες τρίτου βαθμού. Τέτοιες τεχνικές είναι η σκληροθεραπεία και η τοποθέτηση ελαστικού δακτυλίου. Η οριστική θεραπεία της αιμορροϊδοπάθειας τρίτου και τετάρτου βαθμού όμως είναι η χειρουργική. Η χειρουργική θεραπεία έχει επίσης ένδειξη στην περίπτωση παρουσίας συμπτωματικών εξωτερικών αιμορροΐδες, οι οποίες δεν απαντούν στη συντηρητική αντιμετώπιση.

Η συχνότερα εφαρμοζόμενη χειρουργική μέθοδος είναι η αιμορροϊδεκτομή κατά Milligan-Morgan ή κατά Ferguson, η οποία περιλαμβάνει την εκτομή των αιμορροΐδικών όζων. Η τεχνική αυτή έχει πολύ καλά αποτελέσματα και πολύ μικρό ποσοστό υποτροπής. Το μειονέκτημα της μεθόδου είναι ο μετεγχειρητικός πόνος, ο οποίος όμως μπορεί να ελεγχθεί με την κατάλληλη μετεγχειρητική αγωγή.

Εκτός από την «κλασική» αιμορροϊδεκτομή κατά Milligan-Morgan και η τεχνική κατά Longo, η οποία χρησιμοποιεί έναν κυκλικό αναστομωτήρα, δηλαδή μια συσκευή η οποία «κόβει» και στη συνέχεια «ράβει» το τμήμα του εσωτερικού χιτώνα, του βλεννογόνου, του εντέρου.

Το πλεονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι ότι υπάρχει πολύ μικρότερος μετεγχειρητικός πόνος, αλλά έχει το μειονέκτημα ότι συνοδεύεται από μεγαλύτερο ποσοστό υποτροπής. Επίσης η μέθοδος αυτή ενώ έχει μικρό ποσοστό επιπλοκών, εάν αυτές συμβούν μπορεί να είναι πολύ σοβαρές. Επίσης η τεχνική αυτή δεν αντιμετωπίζει τις συνυπάρχουσες εξωτερικές αιμορροΐδες.

Λίγα λόγια για τον συντάκτη
Η ιατρός ειδικεύτηκε στη Γενική Χειρουργική στο Νοσοκομείο Διδυμοτείχου και στη συνέχεια στο Νοσοκομείο Αθηνών «Γ.Γεννηματάς». Από το 2015 είναι Eπιμελήτρια Γενική Χειρουργός στο νοσοκομείο Metropolitan, στο τμήμα Χειρουργικής Ογκολογίας και Περιτοναϊκής Κακοήθειας. Τον Οκτώβριο του 2017 ,μετά από διετή παρακολούθηση του Eυρωπαϊκού Σχολείου Περιτοναϊκής Κακοήθειας (European School of Peritoneal Surface Oncology), έλαβε το επίσημο Δίπλωμα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Χειρουργικής Ογκολογίας για την Αντιμετώπιση της Περιτοναϊκής Κακοήθειας. Είναι υποψήφια διδάκτωρ του πανεπιστημίου Αθηνών με ερευνητικό αντικείμενο την εφαρμογή της υπέρθερμης διεγχειρητικής ενδοπεριτοναϊκής χημειοθεραπείας στον καρκίνο του παγκρέατος. Επίσης κατέχει μεταπτυχιακό δίπλωμα ειδίκευσης με τίτλο «Νεοπλασματική νόσος στον άνθρωπο: Σύγχρονη κλινικοπαθολογοανατομική προσέγγιση και έρευνα» με τίτλο διατριβής «Προγονικά κύτταρα παχέος εντέρου και ο ρόλος τους στην καρκινογένεση». Είναι συγγραφέας πλήθους ανακοινώσεων και εργασιών με αντικείμενο την Περιτοναϊκή Κακοήθεια και την Υπέρθερμη Διεγχειρητική Ενδοπεριτοναϊκή Χημειοθεραπεία ενώ έχει πολλές συμμετοχές και ομιλίες σε ελληνικά και διεθνή συνέδρια. Ο Ιατρός δέχεται ασθενείς κατόπιν ραντεβού στο ιατρείο Αθηνών, Λεωφόρος Κηφισίας 8, Αμπελόκηποι.